Gecko
Well-Known Member
Les 8 - Een ranger zit nooit aan leeuwenstront
Op dag 1 krijg je je Trails Guide Manual , een instructieboek van de Field Guides Association of Southern Africa voor de beginnende ranger. Mike is echter niet zo van klassieke lesmethoden, maar meer een man van de praktijkgerichte benadering. Zodoende neemt hij je vooral vaak de bush in.
Regel nummer 1: alle zintuigen altijd op scherp. Dat is het mantra van de ranger. Je leert de bush zien als een verzameling signalen die je moet kunnen ontcijferen. Voetsporen, afgebroken takken, waarschuwingssignalen van vogels, de richting waarin dieren kijken.
Mike : "Kijk daar, die impala kijkt niet naar onze jeep, maar naar de struiken achter hem. Dat betekent dat daar iets zit dat hem meer zorgen baart dan onze auto."
De ranger is een kruising tussen padvinder, privé-detective en wetenschapper. In welke richting voeren de sporen? Zijn de sporen aangetast door regen of wind? Kruisen andere dierensporen de sporen? Vooral : na 5 dagen bush walks ben je expert op het gebied van uitwerpselen. Moeiteloos onderscheid je keutels van een giraffe van die van een koedoe. Zebra's produceren paardenvijgen, en de meloengrote bollen van olifanten herken je ook zonder rangercursus. Let op ! Van de uitwerpselen van roofdieren kun je een huidschimmel oplopen.
Mike adviseert : in geval van twijfel helemaal niet aanraken. Na het zoveelste spoor of een dampende hoop wordt je melig. Wat is dit langgerekte geribbelde spoor? Een Toyota Landcruiser, zonder twijfel. Recente sporen zelfs.
Les 9 - Een ranger volgt hippo highways
Favoriete activiteit nummer 2 is 'de boot besturen'. De boot waarmee je vaart naar eilandenin de rivier voor wandelsafari's. Navigerend door de schijnbaar oneindige waterwegen van de Delta. Met een beetje geluk spoot je wild op de oever ( twee drinkende buffels schrikken zich te pletter van de buitenboordmotor), maar nog mooier is het water zelf. Snelstromend en kristalhelder, waar scholen vissen doorheen flitsen. Op andere plekken is de rivier geheel bedekt met riet en de voor de Okavango karakteristieke tapijten van waterlelies. Dan moet je op zoek naar een hippo highway , kanalen in het riet gemaakt door nijlpaarden. Tot de rivier zich weer openvouwt en je plots vaart over een watervlakte met donkere dieptes. Onvoorstelbaar dat al dit water zal oplossen in het niets.
Les 10 - Een ranger mag best bang zijn.
Het woord 'nonchalance' komt niet voor in het woordenboek van de ranger, heeft Mike vanaf de eerste minuut ingeprent.
Maar tijdens een wandelsafari, als je even geen gevaarlijke dieren ziet, kan de aandacht verslappen. Dan kun je het gevoel krijgen te lopen door een plek die even gevaarlijk is als, pak-hem-beet, de duinen van aan de zee. Zoiets gebeurt op je laatste walking safari; keuvelend kuiert je door het kniediepe savannegras. Tot Pusa plotseling 'Stop!' sist. Een olifant op rechts, nog geen 15 meter verderop ! Wat stond er ook alweer in je Trails Guide Manual in het hoofdstuk Elephant encounters ? Je duikt achter een acaciabosje. Het betreft een reusachtig mannetje, 4 meter hoog en met slagtanden zo dik als een lantaarnpaal.
Als een royal schijdt het beest je voorbij. Om een paar meter verderop te stoppen en achterom te kijken. 'Nu ruikt hij ons', fluistert Mike. Ólifanten ruiken veel beter dan ze kunnen zien'.
Gekmakend spannende momenten volgen. De olifant klappert met zijn oren, een teken dat je aanwezigheid voor hem niet had gehoeven. Dan sjouwt hij verder en verdwijnt achter een termietenheuvel. Vanaf daar blijft hij naar je gluren, zich schijnbaar niet realiserend dat zijn kolossale achterwerk meters ver achter het heuveltje uitsteekt.
Terwijl we natrillen, houdt Mike, even later, koel als ijs, een debriefing : So?, vraagt hij. 'Wie was er bang?' . Hij geeft zelf het antwoord : 'Bang zijn is goed. Ook ik ben nog bang. Bang zijn betekent dat je alert blijft en je de risico's beseft'.
Deze ontmoeting beschouwt Mike echter als ongevaarlijk. 'De olifant was niet echt blij met ons, maar tolereerde onze aanwezigheid', zegt Mike. "Als een olifant aan komt, stormen met zijn oren naar achteren en geen geluid maakt, it means business. Dan help alleen nog het geweer".
* Nog dit :
- een luipaard in de aanval? Rol je op en bescherm je nek met je handen. Het dier
zal proberen in je nek te bijten en tegelijk met zijn achterpoten je buik open te
krabben;
- blijf nooit staan voor het hol van een wrattenzwijn; ze kunnen als een projectiel
naar buiten sprinten en hebben scherpe slagtandjes;
- loop niet tegen de zon in over een vlakte; roofdieren zien je dan haarscherp
aankomen, jij ziet hen nauwelijks.
Geen land telt meer olifanten dan Botswana : het aantal dikhuiden wordt geschat op zo'n 120 000.
Rangercursus
Conservation through education is het motto van de Okavango Guiding School. Deze school heeft een eigen 'concessie' ofwel gebied binnen de Okavango Delta van enkele honderen vierkante kilometers. Daar mogen ze in principe doen wat ze willen. Rijden, varen, wandelen, zelfs schieten - een combinatie van activiteiten die een safari hier uniek maakt. Ieder overbodig schot wordt overigens gemeden, schieten gebeurt alleen tijdens de target practice. Wie meer serieuze aspiraties heeft, kan ook uitgebreide programma's van enkele weken volgen. Bij de cursussen zit alles inbegrepen : game drives, boottochten, lesmateriaal, maaltijden, tenten en natuurlijk instructie.
Info via www.botswanatrails.com
Op dag 1 krijg je je Trails Guide Manual , een instructieboek van de Field Guides Association of Southern Africa voor de beginnende ranger. Mike is echter niet zo van klassieke lesmethoden, maar meer een man van de praktijkgerichte benadering. Zodoende neemt hij je vooral vaak de bush in.
Regel nummer 1: alle zintuigen altijd op scherp. Dat is het mantra van de ranger. Je leert de bush zien als een verzameling signalen die je moet kunnen ontcijferen. Voetsporen, afgebroken takken, waarschuwingssignalen van vogels, de richting waarin dieren kijken.
Mike : "Kijk daar, die impala kijkt niet naar onze jeep, maar naar de struiken achter hem. Dat betekent dat daar iets zit dat hem meer zorgen baart dan onze auto."
De ranger is een kruising tussen padvinder, privé-detective en wetenschapper. In welke richting voeren de sporen? Zijn de sporen aangetast door regen of wind? Kruisen andere dierensporen de sporen? Vooral : na 5 dagen bush walks ben je expert op het gebied van uitwerpselen. Moeiteloos onderscheid je keutels van een giraffe van die van een koedoe. Zebra's produceren paardenvijgen, en de meloengrote bollen van olifanten herken je ook zonder rangercursus. Let op ! Van de uitwerpselen van roofdieren kun je een huidschimmel oplopen.
Mike adviseert : in geval van twijfel helemaal niet aanraken. Na het zoveelste spoor of een dampende hoop wordt je melig. Wat is dit langgerekte geribbelde spoor? Een Toyota Landcruiser, zonder twijfel. Recente sporen zelfs.
Les 9 - Een ranger volgt hippo highways
Favoriete activiteit nummer 2 is 'de boot besturen'. De boot waarmee je vaart naar eilandenin de rivier voor wandelsafari's. Navigerend door de schijnbaar oneindige waterwegen van de Delta. Met een beetje geluk spoot je wild op de oever ( twee drinkende buffels schrikken zich te pletter van de buitenboordmotor), maar nog mooier is het water zelf. Snelstromend en kristalhelder, waar scholen vissen doorheen flitsen. Op andere plekken is de rivier geheel bedekt met riet en de voor de Okavango karakteristieke tapijten van waterlelies. Dan moet je op zoek naar een hippo highway , kanalen in het riet gemaakt door nijlpaarden. Tot de rivier zich weer openvouwt en je plots vaart over een watervlakte met donkere dieptes. Onvoorstelbaar dat al dit water zal oplossen in het niets.
Les 10 - Een ranger mag best bang zijn.
Het woord 'nonchalance' komt niet voor in het woordenboek van de ranger, heeft Mike vanaf de eerste minuut ingeprent.
Maar tijdens een wandelsafari, als je even geen gevaarlijke dieren ziet, kan de aandacht verslappen. Dan kun je het gevoel krijgen te lopen door een plek die even gevaarlijk is als, pak-hem-beet, de duinen van aan de zee. Zoiets gebeurt op je laatste walking safari; keuvelend kuiert je door het kniediepe savannegras. Tot Pusa plotseling 'Stop!' sist. Een olifant op rechts, nog geen 15 meter verderop ! Wat stond er ook alweer in je Trails Guide Manual in het hoofdstuk Elephant encounters ? Je duikt achter een acaciabosje. Het betreft een reusachtig mannetje, 4 meter hoog en met slagtanden zo dik als een lantaarnpaal.
Als een royal schijdt het beest je voorbij. Om een paar meter verderop te stoppen en achterom te kijken. 'Nu ruikt hij ons', fluistert Mike. Ólifanten ruiken veel beter dan ze kunnen zien'.
Gekmakend spannende momenten volgen. De olifant klappert met zijn oren, een teken dat je aanwezigheid voor hem niet had gehoeven. Dan sjouwt hij verder en verdwijnt achter een termietenheuvel. Vanaf daar blijft hij naar je gluren, zich schijnbaar niet realiserend dat zijn kolossale achterwerk meters ver achter het heuveltje uitsteekt.
Terwijl we natrillen, houdt Mike, even later, koel als ijs, een debriefing : So?, vraagt hij. 'Wie was er bang?' . Hij geeft zelf het antwoord : 'Bang zijn is goed. Ook ik ben nog bang. Bang zijn betekent dat je alert blijft en je de risico's beseft'.
Deze ontmoeting beschouwt Mike echter als ongevaarlijk. 'De olifant was niet echt blij met ons, maar tolereerde onze aanwezigheid', zegt Mike. "Als een olifant aan komt, stormen met zijn oren naar achteren en geen geluid maakt, it means business. Dan help alleen nog het geweer".
* Nog dit :
- een luipaard in de aanval? Rol je op en bescherm je nek met je handen. Het dier
zal proberen in je nek te bijten en tegelijk met zijn achterpoten je buik open te
krabben;
- blijf nooit staan voor het hol van een wrattenzwijn; ze kunnen als een projectiel
naar buiten sprinten en hebben scherpe slagtandjes;
- loop niet tegen de zon in over een vlakte; roofdieren zien je dan haarscherp
aankomen, jij ziet hen nauwelijks.
Geen land telt meer olifanten dan Botswana : het aantal dikhuiden wordt geschat op zo'n 120 000.
Rangercursus
Conservation through education is het motto van de Okavango Guiding School. Deze school heeft een eigen 'concessie' ofwel gebied binnen de Okavango Delta van enkele honderen vierkante kilometers. Daar mogen ze in principe doen wat ze willen. Rijden, varen, wandelen, zelfs schieten - een combinatie van activiteiten die een safari hier uniek maakt. Ieder overbodig schot wordt overigens gemeden, schieten gebeurt alleen tijdens de target practice. Wie meer serieuze aspiraties heeft, kan ook uitgebreide programma's van enkele weken volgen. Bij de cursussen zit alles inbegrepen : game drives, boottochten, lesmateriaal, maaltijden, tenten en natuurlijk instructie.
Info via www.botswanatrails.com