Met de groeten van de Grote Leider ( deel 1)

Discussie in 'Noord-Oost Azië' gestart door Gecko, 3 mei 2012.

  1. Gecko

    Gecko Active Member

    Met de dood van Kim Jong-Il waren de ogen van de wereld weer heel even gericht op Noord-Korea, het stalinistische reservaat waarover we anders nauwelijks iets te weten komen. Toch laat het 'meest geheime land ter wereld' zich makkelijk bezoeken. Het enige wat je nodig hebt, is een das en een gemakkelijk te verkrijgen visum.

    David de Vleeschauwer is daar geweest en verteld ons :

    "Neen, je hoeft echt gen gekke dingen te doen om Noord-Korea binnen te raken. Alles begint met een anderhalf uur durende vlucht in een Toepolev van "Air Koryo", de nationale Noord-Koreaanse luchtvaartmaatschappij. Een van mijn medepassagiers wijst erop de Air Koryo op de EU-list staat van meest onveilige luchtvaartmaatschappijen. Maar van angst of ongerustheid is tijdens het traject Peking-Pyongyang alvast niets te merken.
    We zitten in een first class die een tikkeltje vintage aandoet, met knappe stewardessen met roodgekleurde lippen en witte handschoenen aan, plus de Pyongyang Times, de Noord-Koreaanse krant die in het Engels verschijnt. De Pyongyang Times van het vliegtuig meenemen mag, maar er werd ons de dag voordien tijdens de briefing in Peking nadrukkelijk ingelepeld : gooi de krant nooit in de vuilnisbak van je hotelkamer, want dan moet je een brief met excuses naar de Grote Leider sturen.
    Laptops, camera's en videocamera's breng je zonder probleem binnen in Noord-Korea. Alleen de GSM wordt bij aankomst in beslag genomen door de reisleider. De Democratische Volksrepubliek Noord-Korea wil absoluut de instroom van buitenlandse simkaarten voorkomen. Geen paniek evenwel : bij het vertrek krijgt iedereen zijn mobieltje netjes terug. Wie aan een communicatievrije vakantie toe is, weet dus waarheen.

    Een van 2 500
    De internationale luchthaven ziet er ongewoon leeg uit. Jaarlijks bezoeken er maar 2 500 westerse toeristen het laatste gesloten en 100% communistische land ter wereld.
    Backpacken of alleen doorheen Noord-Korea trekken, zit er vooralsnog niet in. Reizen gebeurt onder begeleiding van een erkende touroperator, die regelt ook de visa. Dat verloopt verrassend vlot: onze aanvraag bij "Koryo Tors", dat al meer dan 12 jaar reizen naar Noord-Korea organiseert, werd binnen de week goedgekeurd.
    Het stalinistische reservaat kan je ofwel in groep, ofwel 'individueel' verkennen.
    Wie het land in groepsverband bezoekt, kan kiezen uit een aantal vaste programma's, onder begeleiding van 2 lokale en een westerse gids en een chauffeur.
    Wie liever op zijn 'eentje' door Noord-Korea trekt, krijgt 2 plaatselijke gidsen en een chauffeur met een stijlvolle vintage Mercedes toegewezen.
    Mijn gidsen heten mijnheer Lee en juffrouw Kim. Mijnheer Lee is een oudere man, juffrouw Kim een beeldschone, jonge vrouw die voortdurend glimlacht. Ze spreken goed Engels, zijn open en vriendelijk en gedragen zich niet alsof ze je willen 'bewaken'. Vragen staat vrij, maar het programma is zo opgesteld dat je als toerist weinig bewegingsruimte hebt. Soms wordt het programma aangepast aan de weersomstandigheden en er wordt al eens flexibel met tijd omgesprongen.
    Het is minder strak dan je zou verwachten. Maar je krijgt uiteraard wel het Noord-Korea te zien dat de regering wil dat de bezoeker ziet.

    Ontsnappen onmogelijk
    Door de lege straten (alleen de 'happy few' hebben hier een auto) brengt onze chauffeur ons naar Pyongyang, een 'modelstad' van woonblokken in Sovjetstijl en protserige boulevards waar alleen burgers die een speciale vergunning hebben mogen lopen.
    We logeren in het Yanggakdo Hotel van 47 verdiepingen hoog. Op de bovenste etage kan je de skyline van Pyongyang bewonderen in een restaurant dat om zijn as draait. Het Yanggakdo bevindt zich op een eilandje in de Taedongrivier en is een landmark voor de stad. Het hotel is als een Alcatraz voor westerse toeristen : ontsnappen of alleen rondwandelen in de stad is niet mogelijk.
    Wie zijn eerste avond in Noord-Korea wil vieren, moet naar het casino beneden, naar de bowlingzaal van het hotel of naar de grote balzaal met een plafond in discokleuren. Tijdens het diner komen er fijne, verzorgde gerechten op tafel met onder meer sint-jakobsschelpen en ander culinairs uit de zee. Een glas alcohol drinken bij het diner mag en is nog vrij betaalbaar ook.
    Op de sobere maar nette kamers kan je zelfs BBC World ontvangen.
    In een klein café net naast het hotel, dat we de volgende dag met de gids bezoeken, wordt bier geserveerd voor 0,40 euro per fles. Kredietkaarten laat je best thuis, maar wie met euro's betaalt, mag op een mooie glimlach rekenen. Met een glas Taedonggangbier in de hand leer ik mijn reisgezelschap beter kennen. De vraag die op ieders lippen brandt : wat is jouw reden om naar Noord-Korea te reizen ? Een advocaat uit Hongkong reist graag naar buitengewone landen. Een Canadese moeder en haar twee tienerzonen hopen hun nieuwsgierigheid naar dit gesloten land te bevredigen. En een Nederlandse ambtenaar mikt op unieke foto's.
    (wordt vervolgd)
     

Deel Deze Pagina

  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies.
    Ontzet Notitie
  1. Deze website gebruikt cookies. Door deze website verder te gebruiken, gaat u akkoord met ons gebruik van cookies.
    Ontzet Notitie