Vietnam + Cambodja = mijn reis ( 20/21.10 - 22.11.2013 )

04.11.2013

O.K. " The Paradise Cave " - 335 km van Hué en 400 km van Hanoi verwijderd. De beste oplossing is vertrekken vanuit Dóng Hó'i met een lokale bus of met een toer. Probeer, bv, deze site : http://www.phong-nha-cave.com/

Ik had het geluk om iemand van de receptie te overtuigen om me te vervoeren tot daar. De wegaanduiding is zelfs voor een Vietnamees niet echt duidelijk ( verschillende keren moesten stoppen om de juiste richting te vragen) . Let op ! er zijn 2 grotten. Het park is in september 2011 in gebruik genomen en geopend voor het groot publiek. Het landschap is wild en zó prachtig ! De volledige titel van het park luidt " KÈ BÀNG - PHONG NGA World Heritage National Park " - je ziet het op een berg in het groot geschreven . Eerst kom je op een groot parking, er is ook een gelegenheid om iets te eten op " Paradise Restaurant". Onderweg zijn er 2 mogelijkheden om te slappen : eerst komt http://phongnhalakehouse.com/ en iets verder, aan de rechtse kant, is het "Pepper House Homestay" - het staat aangegeven ; site TripAdvisor : http://www.tripadvisor.nl/Hotel_Rev...ational_Park_Quang_Binh_Province.html#HEADING

Van de ingang, heb je 2 mogelijkheden om aan de voet van de berg te geraken: 1) 2 km te voet ; 2) met een golfbuggy ( droom dat je op weg bent om een partijtje golf te spelen op een 18-hole terrein met G. Bush Senior of Barack Obama, afhankelijk van je politieke kleur ) ; neem de buggy, om je krachten te besparen. De buggy kost 50 000 VND heen en terug ( € 1,75 ) voor 2 km. Als je aangekomen bent, moet je nog 1 000 trappen door de jungle doen en daarna nog tot op de bodem van het grot. Doseer je krachten en probeer zo weinig mogelijk te transpireren ( insecten ! )

Wat je te zien krijgt is elke trap waard ! En alle inspanningen ! Ik heb nog grotten gezien...maar deze is echt de top ! Ik ben 4 uren in de grot gebleven. Ik heb geen woorden voor...zoek het op "you tube" om een idee te krijgen ; ik heb ook foto's genomen.

Vergeet niet dat je dezelfde weg terug moet nemen. Niet echt "a piece of cake" !

Onderweg heb ik veel arme huizen met een plastieken folie gedekt en bovenop cementzakken of dikke stenen. Uitleg : Vietnam krijgt veel tyfoons op bezoek.

In de provincie Quàng Tri vliegen de malariamuggen gezellig rond; zeer normaal, als het overal moerassen zijn, zo ver als je kunt zien.

Een fijne dag geweest !

04/05.11.2013

Ik ben nog steeds in Hué. Het is 01.40, plaatselijke tijd. Ik zal moeten buiten gaan om de intenties van de tyfoon te peilen.
Het zijn mijn laatste uren in Hué ( hoop ik) want vanaf 05.11 vertrek ik naar Hanoi ; aankomst voorzien rond 05 am ; dan snel bewegen want om 06.10 am vertrek de volgende trein, richting Lao Cai.

En ik heb het geprobeerd ; voorlopig kan ik niet on-line gaan tijden "treinen" ; Wi-Fi bestaat dus niet. Ik ben benieuwd als in een "Livitrans" wagon, mogelijk is. Indien niet, dan kan ik met jullie "praten" pas vanaf 19 uur ( plaatselijke tijd ) .

Nog iets : als je in Vietnam voor de trein kiest, behoud je ticket(s); je hebt ze nodig als je naar je perron gaat, als je opstapt EN, eens ter bestemming, om het station te verlaten. " Don't ask me why".

Voor de Italiaanse cuisine "fans", er is een goed restaurant : http://littleitalyhue.com - het is "fun" en lekker eten.
Als iemand zich afvraagt wat "DMZ" betekent, het is gewoon de afkorting van " Demilitarized Zone" ; je passeert het als je naar "The Paradise Cave" gaat. Daar liggen 10 000 Vietnamezen begraven. Er is een enorme mooie monument gebouwd ( foto volgt ).

De gevolgen van de vorige tyfoon zijn goed te zien : ontwortelde bomen, elektriciteitspalen uit gewapend beton in 2 gebroken alsof ze tandstokers waren, huizen met provisoire daken.

Van de tyfoon van vandaag, buiten een stevige portie regen, voorlopig valt zeer goed mee. Nu regent op z'n Belgisch.

Ik ga de laatste spullen in mijn backpack gooien.

De tyfoon is toch gekomen...awel ja, een beetje verandering schaadt nooit

P.S. - Leve " Iron Maiden " - Livin' on the razor's edge...

Hi There

Ondertussen ben ik 2 km verwijderd van de Chinese grens...er zijn zoveel dingen gebeurd dat ik zeker een halve dag respijt nodig heb om mijn verslag(en) uit te brengen over de onbekende Vietnam ( ja, ja, zelfs voor "Lonely Planet" is dit traject en hoeken van Vietnam nog steeds onbekend gebleven...en nee, ik overdrijf niet ! ).

Dus, gelieve me niet dood te schieten, ik vraag alleen nog een beetje tijd...jullie wachttijd gaat beloond worden, niet door mij, maar door de ongeschonden mooie plaatsen van Vietnam !

Tot morgen ( hoop ik )
Gecko

06.11.2013

Dus, ik ben vertrokken van Hué met een slaaptrein, richting Hanoi. Na aankomst, 1 uur later, heb ik de lokale trein genomen richting Lao Cai; de reis duurt 10 uren en 30 minuten, volgens "Vietnam Railways"; de werkelijkheid zal anders beslissen. En idd, de Amerikanen zijn zeer lastige "medereizigers", aan de levende lijven ondervonden tijdens de reis met de slaaptrein, en bovenop zeggen ze zelf ook. Ze palmen alles in en over manieren kennen ze bitter weinig van.

In de lokale trein ( wagon) ben ik een ware attractie; men buigt zich over mijn schouder om mijn nota's te lezen en ze blijven naar me schaamteloos staren. Ik voel me juist in de zoo, maar aan de binnenkant van de kooi...als de trein stopt, komen ze wandelend langs mijn plaats, ze stoppen abrupt en dan blijven ze rechtstreeks in mijn ogen kijken. Nooit een Belg gezien, het is duidelijk.

En omdat, vanaf nu ( 08.11.2013, 22.15 uur ), ben ik niet meer zeker als ik nog een Wi-Fi spot ga vinden ( het is " the Far Wild East of Vietnam ") , ga ik alles doorgeven zoals het komt :

- traject trein Hanoi Lao Cai

Phu Duc
- de Chinese invloeden beginnen steeds meer plaats te nemen ; pagoda's, bonsai - in verschillende soorten, leeftijden en maten;
- tot hier veel boerderijen en hoge, grote huizen :
- gigantische vlinders in alle kleuren ;
- vanaf Hanoi worden de timide, beschaafde en goede Vietnamezen manieren vervangen door Chinese ruwheid ( zeer luid praten, geluiden maken tijdens het eten, kabaal maken, de GSM's laten bellen om aan iedereen te laten zien dat hij / zij telefoon kreeg, een oneindig waaier van melodietjes

Tien Kien
- een verloren gevecht tegen slapen ( het is ook onmogelijk te slapen - GSM's, geschreeuw, hard praten...) ;
- de bouwstijl is veranderd : Chinees - lang huis, smal met een voorkant bestemd voor handel ;
- de begroeiing kondigt de bergen aan...en toch zie je verschillende soorten palmbomen, gigantisch bamboe, fruitbomen en bomen met minder bladeren...het is namelijk winter hier, in Doi Pho Com...
- vanaf hier wordt het echt prachtig ! door smalle of brede valleien, boeren die onder hun conische hoed hun akkers bewerken, jungle met lenige lianen ;

Yên Bái
- het wordt Vietnamees "fast-food" aan boord gebracht ;
- hoewel de Chinese traditie van gebonden voetjes of "lotusvoetjes" uitgestorven is, bij de oude vrouwen kun je nog de gevolgen ervan zien ;
- juist zoals bij ons, bij een trouw, is de auto van de bruid en de bruidegom mooi versierd, alleen dat hier is de auto rijkelijker "ingepakt", met verschillende soorten tropische bloemen ;
- rijst- en theeterrassen ; suikerriet in overvloed ;
- de kippen hebben lange poten en weet je hoe het komt ?! Ze moeten meestal ploeteren door de modder en lange poten hebben, helpt.
De trein kronkelt langzaam verder door gezonde groene valleien.

Ngop Hop
- ik kijk buiten en ik zie "National Geographic" in het echt : grote buffels badende in de modder...en als je goed nadenkt, het is een uitstekende bio-middel tegen insectenbeten , witte watervogels, enorme libellen...

Maua
- leemhuisjes met daken van gedroogde palmbladeren ;
- secondaire jungle ;
Tandenknarsend, de trein "ademt" zwaar, de locomotief "drinkt" diesel.

Lam Giang
- hier, de enige tekens van de 21e eeuw zijn de brommers...en, a ja, ik was bijna vergeten...de GSM's natuurlijk
- scheef staande bamboepalen steunen de elektriciteitskabels :toxic:
- wat nog ? de spoorweg blijft kronkelen, je ziet bamboe groter dan een huis met éen verdieping, planten met bladeren groter dan een open paraplu...
- de tropenhelmen à la dr. Livingstone zijn precies in de mode !
- boeren ploegen hun akkers; na het ploegen, de droge aarde wordt met een stok fijner "gemalen" ;

Cau Nho
Galang
Thai Nien

Het wordt donker en ik kon binnenkijken, bij mensen thuis : de binnenarchitectuur is nogal aan de minimalistische kant.

Eindelijk, ik ben aangekomen, 2 uren vertraging, dus totaal reisduur Hanoi - Lao Cai = 12 uren; ja, ik weet het, ik kon een express - toeristische trein nemen, maar ik had enorm veel gemist.
Ik word verwacht door Thành en Nam, 2 ex-fixers, al 1 jaar "dikke" vrienden, even gepassioneerd door reizen als ik. We gaan eten...met stokjes ( tot mijn grote schaamte, kan ik het nog niet perfect ! ), dus Thành vroeg aan een ober een vork voor me. Het gaat niet, ze hebben nooit een toerist over de vloer gekregen ! Zelfs mijn bier wordt op lokale wijze geserveerd : in een glas, met 2 stukken ijs en de bier op lokale temperatuur !
Thành bestelt eten en ik kijk als een idioot rond, ik ben kapot ( in een stuk doorgereisd van Hué tot in Lao Cai, d.w.z. half Vietnam ) en ik versta niets; het eten komt : gekookte spinazie met look, gekookte kippenbloed, noedelsoep, gebakken rijst, gekookte rijst, gebraden kip en gekookte kip ( vleugels en poten ).

Na wat plannen voor morgen, gaan we slapen. Hoewel mijn kamer vlakbij de station is, ik heb de ganse nacht niets gehoord ! See ya !

P.S. - ondertussen is de 3e tyfoon ook al geweest ! ( 11.11.2013 ) loveit

Ondertussen ben ik terug "internetbaar" ... Dus ik ga verder "reizen":


07.11.2013 - Lào Cai


We gaan ontbijten..."phó" ( soep), zoals hier de gewoonte is en 4 koffies voor de nieuweling; iedereen bekijkt me vreemd, omdat de combinatie van soep met koffie is op z'n minst bizar !

Ok, we vertrekken en we rijden langs de Rode Rivier, door iedereen heel goed bekend; de rivier is in 2 verdeeld, na de oorlog van 1979; na 70 dagen, de gevolgen voor Vietnam zijn zwaar : 1/2 rivier verloren en 1 berg, allemaal voordien van Vietnam, nu bezit van China.

In Baon Hai, stoppen we om een echte markt te bezoeken, waar nog nooit een toerist geweest is; ik proef van de zoete aardappelenkoekjes, in olie gebakken...hmmmm, een delicatesse !! Tussen andere stammen, vind je ook "Bloem H'mong" vertegenwoordigsters, met fel gekleurde kledij, vanhier hun naam "Flower". We vinden een arme vrouw met haar baby en we geven haar wat eten. Ze weigerde en ik vroeg mijn vrienden waarom. Ze legden me uit dat de Chinezen hebben een nieuwe ontvoeringsmethode uitgevonden, om hun gebrek aan vrouwen te compenseren : ze drogeren de meisjes of de vrouwen, deze geraken in coma en ze kunnen hen gemakkelijker ontvoeren. Ze geven hen gedrogeerd eten. Aha, nu begrijp ik waarom de vrouw mijn 2 vrienden wantrouwig bekeek...Thành moest zelf van het eten proeven, om te laten zien dat het veilig was...:frown:

En maar verder dan...ik zie schoolkinderen terugkeren van school en omdat 11.30 is, vraag ik als de school gedaan is. Ja, luidt het antwoord, de school duurt van 07.30 tot 11.30; daarna, na kilometers te voet, komen ze thuis aan en er is geen tijd voor te spelen, ze moeten hun ouders in het huishouden helpen.

In Vietnam, zijn er 4 onder-stammen van de H'mongs : "Bloem", "Zwart", "Wit" en "Rood" H'mong. En om dichter bij hun te geraken, nemen we enkel stammenwegen ( "wegen" is véél te veel geschreven : bijna verharde padjes, verhard door hun voeten). Ja, het is zeker doenbaar, op 2 manieren : met een 4x4 tijdens het droog seizoen of...te voet, met de beste hiking schoenen; we hebben een deel te voet gedaan. Vergeet het helemaal tijdens het regen seizoen... We zijn in dit wildernis bizarre wezens. In Côc Pài stoppen we om te eten...ik ben weer een "rare vogel"...lang bekeken en als ik aan een kind een koekje wil geven, loopt hij snel weg.
Onderweg, zie ik nog andere stammen : Nung, Karen, de Rode Zao.
We stoppen even bij een "bouwwerf" : Bloem H'mong zijn bezig om een huis te bouwen; we delen bananen en sigaretten ; iedereen werkt enorm hard; het is een lemen huis; de vrouwen sjouwen met grond en de mannen stampen de grond hard om muren ervan te maken. Als ik 2 klein kinderen nader, om bananen te geven, begonnen ze hard te huilen. Ik keer terug op mijn stappen. We bleven een tijdje bij hen.

We rijden verder, richting Hà Giang ( spreek : Ha Ziang ). 's Avonds ben ik verwacht bij Thành z'n ouders om te eten. Het eten in Vietnam heeft niets te maken met de Chinese cuisine ( de noordelijke grote buur ) of met Laotiaanse of Thaise cuisine. Het is gewoon Vietnamese cuisine. Ik ben nog niet volledig aangepast aan het klimaat, eten, tijdsverschil, met andere worden ik ben nog steeds moe. Er wordt van alles op tafel gelegd, klein kommen voor iedereen, stokjes, vers geperst appelsiensap. De vader is 80 en de moeder 79. Ik vind het zeer spijtig dat ik met hen niet kon praten. We proberen met handen van alles te vertellen, gemakkelijk is het niet. De ouders van Thành wonen 15 km vóór de stad Hà Giang. Ze hebben 12 kinderen en niet gemakkelijk gehad. Tot voor kort, hebben ze op hun boerderij nog gewoond, maar omdat ze oud geworden zijn, het is gemakkelijker daar om medische zorgen te krijgen, in geval van nood.
Nog veel leden van mijn "familie" gezien...ja, ja, de gecko familie is groot

Na het eten, neem ik beleefd afscheid en ik ga slapen in Hà Giang, in hotel "Khách San Huy Hoàn". Morgen is een andere dag. Goede nacht !

08.11.2013 - Hà Giang

We hebben beslist om vandaag een pauze te nemen...gewoon de stad verkennen, gaan eten en Nam ook een vrijaf geven; dit betekent niet dat hij weg is...nee, we zijn een team.

Vanaf hier wordt het ook voor hun ontgonnen gebied. Morgen gaan we proberen Lung Cú te bereiken, door "Dông Van Geological Park", 160 km hier vandaan.

Maar eerst wat rust...ik vertel het niet echt graag, maar ik heb het ook nodig, de rust...door te enthousiast op de brommer te springen en nat van zweet, heb ik miserie met een been; ik ga niet toegeven, de been moet normaal z'n "werk" doen...simpel !

09.11.2013 - Hà Giang - Lung Cú

Het is niet echt ver ( 160 km ), maar de weg kronkelt verschrikkelijk en de stijgingen van 10 % zijn meer een regel dan een uitzondering.

Alles begint in Quàn Ba, met rijstterrassen, geel van kleur ( het is de laatste oogst van dit jaar, het winter is gekomen, en ondertussen worden de terrassen gebruikt om groenten te kweken ); het is het land van de Rode Zau, een andere stam, die in het uiterste noorden leeft.
De volgende stop is in Quit Tien, waar ik me volprop met zoet aardappelkoekjes.Er is is geen blanke te bespeuren, alleen "locals" die natuurlijk, bekijken ons zeer verbaasd en ze begrijpen niet wat we daar eigenlijk zijn komen doen PLUS dat een blanke koopt koekjes die nergens anders te koop zijn. Hoe weet hij het ?!

We passeren Tam Són, een klein stadje en we naderen snel de karstplateau. We zien in de verte "The Heaven's Gate" en we maken weer een stop bij de "Twin Mountains", waar ik een waardloos souvenir koop en veel rondkijk. De landschap kan ik jullie niet beschrijven. En zoals op veel andere plaatsen, woorden om het te beschrijven zijn er niet, alleen je ogen "gebruiken" helpt. Ietje verder, een Rood Zau familie bouwt een huis; ik vond een oeroude ketel ( foto) en een magnifieke vlinder op een zeil waar pinda's liggen te drogen. Ik heb veel foto's getrokken, éen goede en 10 slechte, maar fotografie is niet mijn enorme passie, maar het lukt wel.

We komen aan in Yên Minh, weer een klein stad; klein, maar met hotel, met A/C, een ATM, Om deze stadje te bereiken, die het hart van de karstplateau vormt, kun je een mini-bus nemen van Hà Giang tot in Mèo Vac (eind station) en het stopt ook hier.
Om een tijdelijke conclusie te trekken : vanaf nu gaat het van "mooi" naar "mooier" en dan tot "het mooist" en dan is je woordenschat uitgeput. Je ziet "gaten" in de wanden van van de bergen ( juist een immens stuk "Emmental" - nee, ik heb geen honger ! ), maar ze zijn, voor ons, gewone mensen, onbereikbaar; de bergbeklimmers gaan in hun 7e hemel zijn, geloof ik.

En dan gaan we weer een "sigaret stop" en Thành, die adoreert zijn land, gaat gewoon, door een open poort, bij mensen binnen. We zijn in Pho Cao. In een klein, kleihuis, zit iemand "corn wine" te brouwen; we zijn uitgenodigd om plaats te nemen en van zijn brouwsel te proeven. Het voelt alsof het pure alcohol is, het heeft geen smaak, maar het is verschrikkelijk sterk. Ik hou van mijn bourbon whiskey zonder ijs maar zelfs vodka kan niet eraan tippen. Sippend, zie ik kinderen rond 8 jaar, bamboebundels op hun magere rug dragen die tot 30 kg zwaar kunnen zijn. De bundels zijn eigenlijk bamboebladeren, "grondstof" voor de daken.

SUNG LÀ - ligt in het grensgebied. De meeste huizen zijn van klei. Het is een droge streek, na Vietnamese normen, waar jaarlijks 100 ml water valt. Maar de mensen hebben een oplossing ervoor : ze bouwen opvangputten voor regenwater. In Vietnam, niets wordt verspild. Alles wordt gerecycleerd en gebruikt.
De pieken rijzen recht omhoog, begroeid met jungle. In de verte, ziet je ze als de tanden van een zaag...panorama's om nooit te vergeten. Je kunt ze niet beschrijven, woorden schieten te kort. Kom zelf kijken. Het is de beste oplossing.

MALÉ

LUNG CÚ - eindstation ! .Omdat geen slaapgelegenheid is, slapen we in het enige en primitieve "homestay", bij de Lô Lô stam. De Lô Lô 's zijn echt in de minderheid, er zijn maar 3 000 in het hele land.
Onze "bedden" zijn eigenlijk paletten, op de grond ( gestampt grond) , op 1 700 m altitude; 500 m verder ligt China. Hier is de meest noordelijke punt van Vietnam ! Een immense Vietnamese vlag wappert op een even immense stalen stok.
=======
* A, ja, ik ben vergeten te vertellen : de Chinese toelating is niet meer vereist, om te reizen naar het uiterste noorden. Een uitzondering : de watervallen van Bán Giôc, maar ik ga erop terugkomen...
=====================================

Deze "homestay" is geopend i.s.w. met Groot Hertogdom Luxemburg !
Tegenover, is het Cultureel Centrum maakt zich klaar voor 2 dagen festiviteiten, en "Venga Boys" helpt een beetje mee ( ik ga de festiviteiten spijtig genoeg niet meemaken - stammen in traditionele kledij, muziek, dansen - oef, ik weet dat ik niet alles kan zien, maar toch.. ! ).
De gastvrouw, een zeer lieve vrouw, laat me foto's van haar zien, gekleed in het traditionele kostuum van haar stam. Zo mooi ! vrouwen van Lô Lô stam werken 1 jaar om hun kostuum te naaien en te versieren.
In dezelfde kamer met ons, "slapen" ook 2 koperen bellen, 600 jaar oud en nee, ze zijn niet te koop ( ik heb het ook niet gevraagd ! ik vind dat mijn backpack al zwaar genoeg is zonder bellen ). Als "buren" hebben we de varkens van de familie, jonge familie. Ik weet niet als jullie weten, maar vroeger, sliep men naast hun vee, om zich warm te houden. Niets vies mee ! En als ik boven kijk, zie ik een mooie hemel, vol sterren. Op 1 700 m hoogte ....
Alles is zeer rudimentair, maar de mensen hebben een goud hart , super-vriendelijk en enorm gastvrij. Ze delen met ons ook hun schaars eten ( vergeet niet dat deze streek zeer droog, koud en bergachtig is, dus de groenten en fruit zijn moeilijk te vinden !). Ze zijn goedlachs, en zonder elkaar te begrijpen en met de steun van de "corn wine", hebben we goed gelachen, een fantastische avond !
Het is pikdonker, maar ik kijk toch rond...het is zeer rustig, je kunt hier perfect ontstressen tegen € 0 ! De moeder Natuur helpt altijd.
Onze "kamer" heeft geen vensters en we slapen als de sardienen in een blik : Nam, Thành en ik, met veel kussens en dekens. Waar vensters nodig zijn, zijn ze "beveiligd" door houten tralies ( er komt geen glas van pas ! ).

We zaten rustig over onze dag te praten en over wat we gaan morgen doen, toen plots, buiten, 'explodeert' een serieuze boel ! En ze menen het ! Ze staan allemaal in een rij ( rond 20 dorpelingen) , kijken voor zich uit in de pikdonkere nacht en ze schreeuwen zo hard als ze maar kunnen. Niemand komt er tussen en als ik vraag wat er gebeurt, iedereen probeert het onderwerp te omzeilen, met beschaamde blikken.

We gaan slapen. De dag is om.

*************************************************************************************************************************************
CODE of CONDUCT for TOURISTS

- please do not leave your garbage behind, in the villages or homestays ;

- please ask before entering a home ; and do not enter a home with a bunch of green leaves hanging outside at its entrance ;

- please ask before taking photos of villagers ; and do not take photos of infants ;

- please avoid any public displays of affection as it makes villagers feel uncomfortable ;

- please avoid giving money or candy to children as it encourages begging; instead, present any gifts to a village elder and they will distribute it accordingly ;

- please report any activities that intend to harm our community's culture or natural environment ;

***********************************************************************************************************************************************


***********************************************************************************************************************************************

FORBIDDEN FOR TOURISTS


- do not touch the ancestral altar ;

- do not sit on the stove ;

- do not bring snake in the house ;

- do not stand or sit at the gate ;

- do not leave the suitcase(s) in front of the ancestral altar ;

- if there is one room, male and female sleep separately, in different places of the room ;

- do not enter the house when lunar new year pole is under plus sign or tree branch with its tied leaves sat at the gate; it is a sign that says the host is busy ;

************************************************************************************************************************************************

N.B. - de eventuele fouten zijn niet van mij ; ik heb de code gewoon gekopieerd voor de eventuele bezoekers.

10.11.2013 Lung Cú - Cao Bàng = 240 km

Opstaaaan ! Je bent niet gekomen om te slapen ! Slapen doe je thuis...:frown:

Het is 06.30 am, natuurlijk. We nemen ontbijt : "corn wine" en thee ...dit noemt men "een stevig ontbijt" !

Een uur later, nemen we afscheid, tegen ons zin, van deze buitengewone mensen en we danken hun van ons hart voor alles.

We rijden op de "frontier belt" en natuurlijk er is geen openbaar vervoer in deze streek. Na 24 km, bereiken we Dông Vang, een stadje met 2 hotels en een kleurrijke markt, authentiek en geen spoor van toerist. Probeer rond 09.00am aanwezig te zijn, als er actie is.

Mèo Vac en Mã Pì Leng Pas - hoe moet ik het beschrijven ?? misschien een beetje info's kunnen je een idee geven over hoe majestueus alles hier is : de werken aan de pas zijn op 10.09.1959 begonnen en beëindigt op 15.06.1965. De pas zelf had 11 maanden nodig om berijdbaar te krijgen, alles met de hand gedaan en zonder dynamiet, want toen was dynamiet in deze contreien niet bekend. De pas verbindt 7 provincies en 16 verschillende minderheden.
In Mèo Vac stoppen we om te eten. Ik heb geen brood meer gezien sinds ik België verlaten heb. Wacht, ik lieg : in Mui Né, had ik bij ontbijt, dagelijks, 2 warme broodjes. Dus, 2 weken geleden...geen Europees schotel meer gezien; het is niet erg, hoor, iets anders proeven en lekker vinden, het hoort bij het reizen. Ik ken de namen van alle schotels niet, maar ik heb een mini-gids van de Vietnamese cuisine en ik ga het met jullie "delen", op het einde van mijn reis in Vietnam en vóór mijn echte reis in Cambodja. Ok ?
Op de markt hebben we een mini-Ducatti gezien. Schattig !
In Mèo Vac heb ik ook een hotel gevonden : "Hoa Cu'o'ng Hotel", dit in geval dat er "klanten" zijn die daar willen overnachten.
In Báo Lac zijn 2 hotels en 2 guesthouses, een ATM van "Agribank".
Overal ben ik als een "rare vogel" bekeken ( ondertussen ben ik het al mee gewoon...), als ik ergens zit, komen ze kijken naar mijn nota's en dan bekijken ze me en lachen vriendelijk. In geen enkel land heb ik zo fantastische vriendelijke mensen ontmoet ! Je bent overal begroet met een lieve "hallo" en zeer gastvrij ontvangen. Niets is te veel voor hen, wat dan ook je vraagt. Ongelooflijk !

Het regent ( een uitloper van de laatste tyfoon) en er zijn nog 140 km tot Cao Bàng, waar we gaan overnachten. Het is donker geworden en voor me verschrikkelijk saai...ik zie zeer weinig van het buitenleven. Een detail toch : de conische hoeden zijn een beetje platter geworden.

Eens in Cao Bàng, gaan we slapen in "Sunny Hotel", waar we ook 2 dagen blijven, als vast basis voor verdere tochten. We praten nog wat over de reis en de komende plaatsen en we gaan maffen. Het is nodig ! Daar, dus : http://caobanghotel.com.vn/
Een beetje luxe, nu en dan, kan geen kwaad

Ik kreeg zo'n idee om jullie een beetje te laten zien wat ik allemaal gezien heb :

http://www.youtube.com/watch?v=9xOtqn2spKM



- met andere worden "Paradise Cave", minstens 10 keer mooier in het echt ....




- ongeveer wat ik ook gezien heb :



http://www.youtube.com/watch?v=Q5w9KpjDRPs




http://www.youtube.com/watch?v=-DylZk1b1X0




http://www.youtube.com/watch?v=VVLBxjYhR8E

11.11.2013 Cao Bàng - Bán Gioc = 90 km

Onze hoofdkwartier blijft in Cao Bàng ; vandaag ga ik de beroemde ( of zou ik zeggen "berucht" ? ) waterval bezoeken, in Bán Giôc ; waarom is het zo beroemd ?! Omdat de Chinezen nog steeds beweren dat de rivier springt uit op hun grondgebied, dus het waterval is van hun !

En als je aankomt, kun je duidelijk zien dat ze menen het...je moet je paspoort tonen en absoluut niet vergeten een "geschenk" ter waarde van 100 000 VND ( € 3,53 ) tussen de bladzijden van je paspoort te "vergeten", anders beginnen ze moeilijk te doen en dit allemaal op Vietnamees grondgebied ! Wat mij stoort, is niet het som maar hun manieren !

Het regent ( een "staart" van de 3e tyfoon sinds ik in Vietnam ben, maar eerst bij de buren geweest - Filipijnen -, dus we krijgen niet de volle lading, een voordeel, dus ) dus ik kan niet op een bamboe raft geraken om het waterval van dichterbij te bekijken. Met de bamboe raften is ook iets vreemds : elk land met zijn eigen kleur als bewijs van het feit dat er wordt verder gevochten over het eigendom. Pfffff !:bad:

Maar het ingangsgeld wordt door de Vietnamezen geïnd, zoals het hoort.
Het is maar kort geweest, vandaag, ...het mag ook zijn...even rusten...

En zo kun je het zien, zonder nat te worden :



http://www.youtube.com/watch?v=yx5dmmax624

*** Mijn laatste uren in Hanoi, en door gebrek aan tijd, moet ik de vliegtuig nemen richting Siem Reap ( Cambodja ). Ik heb nog even tijd, dus ik ga gewoon door...


12.11.2013 Cao Bàng - Lan'g Són = 130 km

Ik ontbijt zoals ik al jaren doe : veel koffie, veel rook en als het mogelijk is, wat vers appelsiensap. De weg blijft mooi, de pieken vergezellen me op mijn weg naar "beneden", richting Hanoi. De kilometerpalen geven aan hoe ...hoog het water stond tijdens de laatste tyfoon ( ong. 1/2 m op de wegen ); in zo'n geval, vergeet spitsuur

Hoewel ik niet in herhaling wil vallen, het blijft zeer mooi. We stoppen even in Thát Khê om koffie te drinken, in een anonieme cafetaria, zoals duizenden andere bestaan, verspreid over heel Vietnam. Commotie als ik op het veld een foto wilt trekken : "hey, kijk daar, een rare vogel !" maar ik ben ermee gewoon... Op het veld, de rijst is plat gedrukt door de tyfoon, maar hoe moeilijk dat het nog is, het wordt toch geoogst en gedroogd. Zwaar werk, gebogen, met hun benen in de diepe modder, de boeren werken door om, daarna, hun rijst door de toeristen gegeten te worden.
De rivieren zijn okkerkleurig, maar een rivier is me bij gebleven : de Ky Cung rivier; breed, groot en dreigend. Bergaf gaat ook met 10%.

Onderweg zie je veel wegherstellingen en veel vrouwen werken aan het sorteren van de stenen. Handmatig.

Lan'g Són wordt mijn voorlaatste nacht in Vietnam. Het is een puur Vietnamese stad, niet ver van de Chinese grens. Ik ben nu 158 km ver van Hanoi en van mijn laatste dag in Vietnam ! Triestig !

Ik ga hier stoppen, want binnen 1/2 uur vertrek ik naar de luchthaven van Hanoi. Tot binnen een paar uren !



14.11.2013

...en nu zit ik op mijn kamer, in Siem Reap, Cambodja.

Ik ga beginnen met het begin : "Noi Bai International Airport" van Hanoi heeft alles wat een reiziger nodig heeft : eten, drinken, cafés, ATM's ( ze werken niet - omdat het geld op is -, of de tweede versie kan hol klinken : ik heb mijn kaart leeggeplunderd ), een futuristische lift, en op de 1e verdieping, een café dat heet "Aero Café" , waar je een geweldig lekkere kop koffie kunt drinken, kop koffie vergezeld door een lekkere sigaret. Ja, het mag gerookt worden IN de luchthaven, niet overal, weliswaar, maar in bepaalde punten, zoals cafés, bv.
Leve de vrijheid in het "communistisch" Vietnam !!

Mijn vlucht, VN 837, HAN - REP duurt 1 uur en 40 minuten. Hoewel ik geen voorstander ben van interlanden korte vluchten uitgevoerd door luchtvaartmaatschappijen me niet goed bekend ( "Vietnam Airlines", bv), VN is in mijn persoonlijke top snel gestegen : tijdens deze korte vlucht, krijg je je formulieren voor Cambodja ( immigratie ), eten ( lekker !) en koffie.
En nu komt het strafste van alles : in "business" roken ze lekker door, ondanks het teken " roken verboden" Straf, hé ?
Nu, mijn vraag aan jullie : welke luchtvaartmaatschappij, jullie bekend, laat nog zoiets toe ?
Antwoord : Vietnam Airlines. Ha.

I love Vietnam more and more

Juist op tijd gedaan met alles ( eten, formulieren invullen)...we zijn aan het dalen met deze A-321.
Vanuit de lucht, ziet Cambodja nogal overstroomd uit. "Haiyan" op bezoek geweest ?!
10' vertraging...in de lucht hangt een tropische regen. En idd, het begint met bliksems en daarna met water. Het doet nix, het is warm water.
Wie geen e-visum heeft, gaat vééél tijd verliezen met invullen van allerlei papieren en ondertussen vormt zich een "mooie" file, aanschuiving tot in ...
Ik heb een e-visum, en voor wie een e-visum heeft, zijn er speciale "loketten" van 02 tot 08 ( het staat aangegeven); als je beurt komt, maakt je Amerikaanse toestanden mee : je vingerafdrukken en een gratis foto !

Nu zit ik op mijn kamer en ik maak plannen hoe kan ik, a.s.a.p, het uiterste noorden bereiken. Na een "Angkor " bier, nog steeds geen concrete plannen; er is een poging geweest, maar het is mislukt ( de "Angkor" bier vind ik, persoonlijk, niet lekker). Ik geef zo snel niet op. Misschien gaat een "Tiger" beter helpen ?? ( Vietnamese bier en het is lekker, persoonlijke ervaring ).
Ik ga op pad...wie weet, misschien vind ik een oplossing...

Voor jullie, een fijne dag verder, want hier is 20.40.
Tot morgen
Gecko

Hi Allemaal

Weten jullie nog wat ik in mijn laatste post geschreven heb over mijn "Mastercard" ?

Wel, " I got news for you" : ik bekijk mijn mail en ....mijn bank heeft mijn kaart geblokkeerd omwille van een fraude. Het is niet de eerste keer dat ik zo'n "verrassing" kreeg. Ik had een vermoede al ...en "guess what" ? Het is ook zo.

Nu zit Gecko mooi op de kamer. Water, gelukkig, heb ik nog Nee, het is nog niet zo erg, ik moet drinken, wat dan ook, want ik zit in de tropen

Geen probleem, ik heb mijn vliegtuigticket SGN - BRU, het is al geconfirmeerd, tot SGN ga ik wel geraken...op een of andere manier en de rest is "peanuts".

I'll keep you posted !

Groetjes uit Siem Reap
Gecko

...en omdat ik mijn bank niet vertrouw ( wie wel ?! ), heb ik alle transacties bij elkaar geteld, en...surprise ! ik heb mijn kaart niet leeg gedronken en gegeten, ik heb nog 777 € te goed van mijn " Mastercard".

Dus, hou je kredietkaart receipts altijd goed bij; in geval van zo'n "verrassing", kun je altijd laten zien wat transacties heb je uitgevoerd en wanneer en waar ( welke luchthaven, stad, enz).

Dat ze maar snel met m'n centen naar boven komen...mijn kamer is op de 1e verdieping ( het is altijd veiliger )
Mijn e-mail is vertrokken, ik wacht op hun antwoord...

Hey, reizigers

Antwoord van mijn bank, njet ! "Go figure"....

Dus ik ga het hoofdstuk "Vietnam" afsluiten :

13.11.2013

In Lang So'n heb ik een ondergrondse pagoda bezocht, "Tam Thanh" pagoda; gisteren een poging gedaan, maar door de tyfoon is ze onderwater gelopen en de elektriciteit was stuk. Vandaag heb ik geluk. Het is open. 20 000 VND, ingang, ( € 0,70 ). Het was niet ongelooflijk verrassend, maar als je toch in de stad bent, het loont wel de moeite...ja, het is ondergronds...Ik heb niet veel moeite gedaan om pagoda's te bezoeken, want morgen ga ik naar Cambodja en daar heb ik genoeg pagoda's en tempels te zien.

90 km vóór Hanoi, de bergen zijn verdwijnen. Rond 16 uur ben ik al in Hà Nôi of Hanoi. op de markten in de voorstad...het spijt me, maar ja, honden worden opgegeten ( een "trauma" van tijdens de vele oorlogen die de Vietnamezen meegemaakt hebben ! ); niet voor gevoelige zielen, dus; ik raad je aan om niet rond te kijken als je op de markt bent of in de voorsteden; het is niet overal te koop ...

In elke geval, als je een machtig landschap wilt zien, neem een lokale trein ( eerste klas, met A/C - ik haat het, maar het is echt nodig !) van HAN naar Lao Cai of van HAN naar Lang So'n ; het is goedkoop, maar de landschap is elke eurocent waard !

In Hanoi, doe ik niets; ik lees wat, ik slaap wat en ik eet wat Wat wil je dat ik doe op een paar uren tijd ? Hanoi is de hoofdstad, groot, stoffig, de lucht is overbezoedeld ( à la Bangkok ! ) en het verkeer is erger dan in Brussel om 17 uur, op een vrijdag namiddag.

Morgen vertrek ik naar Cambodja. Goede nacht, reizigers !

15.11.2013 Siem Reap - Cambodja


Good Morning Cambodja !

Oei, het is hier zo druk verkeer...ik neem een tuk tuk, mijn lievelingsvervoermiddel in Azië, tot in het centrum. Het kost $ 1 of $ 2, afhankelijk van je afdingenmethode. Voor 1 dag, kost een tuk tuk $ 10, d.w.z. dat je wordt vervoerd en opgewacht tot je terug naar je "residentie" wilt gaan.

1 pak sigaretten "Marlboro"(rood) kost $ 1,50 in een café; op straat of elders, maximum even veel, maar meestal goedkoper. Mijn "ontbijt" : een "Tiger"bier van 330ml + een "breakfast sandwich" = $ 5,50 : waarvan $ 2 mijn bier en $ 3,50 mijn sandwich.

Voorlopig biertop ter plaatse :
1. Cambodia ( van de tap ) ;
2. Tiger ;
3. Angkor ( bij lange niet zo goed als de eerste of de tweede of allebei );
Deze top is opgesteld op basis van mijn persoonlijke smaak en ervaring

Buiten een regenboog van live music tenten, tour operators, cafés, restaurants, souvenirwinkeltjes, oude markt...ik weet het niet meer, het is van alles voor iedereen's budget en smaak.

Ik heb vandaag een paar ontdekkingen gedaan :

1. mijn hoofdkwartier - "The Warehouse" - cool music, goed drinken en eten; het is te vinden in "Old Market",
street 2 Thnou; ze hebben ook gratis Wi-Fi ( ideale combinatie met een groot pint "Cambodia" en het "Reisforum", "happy hour" tussen 17 en 20 uur genaamd "Double Up" EN ze zoeken talenten...om op te treden en wat $ te verdienen ( zoals komiek, zanger, muziekgroep - goed Engels onmisbaar !)...

2. "The X-Rays" ( aan het einde van "Pub Street" - fantastisch naam ! ); iedere vrijdag avond, vanaf 21 uur, wordt muziek gedraaid van : AC/DC, J. Hendrix, ZZ Top Cream, Metallica, Iggy Pop, Led Zepellin, Deep Purple ;

3. de eerste mug die me gevonden heeft; ik ben vergeten haar te vragen als ze ook malaria meegebracht heeft

4. Fruitty - een ex-monnik, die ik vandaag heb leren kennen op straat, hij heeft een tuk tuk en hij wou me de stad laten zien; het klikte meteen en we zijn naar mijn hoofdkwartier - "The Warehouse" - om daar verder plannen te "koken". En de dag blijkt langer te worden dan verwacht :

( ik ga maffen, het was een lange volle dag + tyfoon ); ik ga morgen verder...

Dus, zoals beloofd : nadat ik en Fruitty overeengekomen zijn over de planning van de volgende dagen, en omdat mijn eerste dag was en ik wou eerst het platland zien, brengt hij me naar Kompong Pluk ( onder de toezicht van " Seapac", het is een eco-toeristische plaats); ik weet dat "eco" niet samen gaat met "toeristisch" ( toch in mijn ogen niet ! ), maar ik ben toch meegegaan omdat toch niets anders paste in de uren vóór de nacht valt...We nemen wat "street food" mee en weg waren we, met de tuk tuk, natuurlijk. Hij reed via Ba Kong.
Ingangsgeld : $ 30 . Hij spreekt een visser aan en we gaan de mangroven, het dorp...we waren juist zoals de titel van het boek van Jerome K. Jerome : "3 in een boot".

Het dorp heeft guesthouses, restaurants, schools, een "eerste hulp"post, politie, een pagoda met 10 monniken. We stoppen even aan de pagoda, er is niet veel tijd om te blijven, de tyfoon komt op ons af...en zijn Tuk tuk is nog ver...

Wind ! zo begint het...de ijzer gegolfde dakken beginnen te "zingen"...het komt steeds dichterbij..

Terug ; onderweg, zie ik geweven nesten...juist "National Geographic"; Het voelt vreemd aan, als je weet dat ,diep onder je bootje, een woud is... waar, in het droog seizoen, aardwegen zijn, waarop gereden wordt met allerlei vervoermiddelen, vinden jullie niet ?

Nog een teken dat de tyfoon komt : de zwaluwen vliegen zeer laag...

Als je deze stuk natuur vergelijkt met de Donau Delta van Roemenië, dan is Kompong Pluk een anonieme waterwoestijn, zonder leven; ga beter naar de Donau Delta in Roemenië, waar de biosfeer "Donau Delta" door UNESCO beschermd is ; en als je terug komt, vertel ons wat je ervan gevonden hebt...Ik ben daar verschillende keren geweest, en buiten miljarden muggen, heb je geen last van iets..en dagelijks vers vis...lekkerrrr ! Tegen muggen vechten is gemakkelijk, ondanks de wolken muggen dat je overal volgen...

De brandstof kost ongeveer $ 1 / liter...info voor scooterliefhebbers ! Maar koop het niet langs de wegen, ga naar een tankstation, veel goedkoper en je wordt niet "afgepluimd"

En juist zoals in Bali, de tyfoon regen begint op een stipt uur : in Bali was op 03 pm, in Siem Reap om 06 pm. Handig toch ? Tenminste, weet je precies wanneer je moet schuilen

Nu, een paar woorden over de monniken :monnik worden is heel simpel : of ben je heel arm en je ouders kunnen geen geld betalen voor je school, ofwel van overtuiging. Het is een gewoonte in Thailand, Laos, Indonesië, Cambodja, en. De kinderen gaan studeren bij de oude monniken en ze moeten een strikte discipline volgen. Ze leren schrijven en lezen, een taal - Engels - en de geschiedenis van hun land, zoals in het echt gebeurt is, zonder propaganda. Je kunt een monnik benaderen maar niet aanraken ( als vrouw). Iets aanbieden moet het met beide handen gebeuren, of als je vrouw bent, op het grond zetten. Hij gaat het nemen met beide handen en bidden voor je. Een monnik heeft niets, behalve zijn okker - rode kledij. Ze genieten van hoge aanzien, ze zijn geletterde mensen. En hun bedoelingen zijn altijd goed ( zie boeddhisme, kharma, Dalai Lama en der. ).

Zo. En nu ga ik weer maffen. Het klopt niet met het uur in België, hé ?

Goed nieuws...Gecko heeft weer geld..."Mastercard" gedeblokkeerd...het was juist zoals ik gedacht had : te veel transacties van onbetrouwbare landen ( volgens de logica van de banken ). Geen excuses, natuurlijk, of wat dachten jullie ?
En nu ga ik echt maffen...met mijn gedeblokkeerde "Mastercard"

16.11.2013 Siem Reap

Dit staat op je te wachten :



http://www.bayonpearnik.com/cambodia/places/siem-reap/videos/



http://www.bayonpearnik.com/cambodia/places/siem-reap/videos/



http://www.bayonpearnik.com/cambodia/places/siem-reap/videos/




maar wat ik absoluut wil zien is deze tempel :


http://www.youtube.com/watch?v=9l5jALG-95k



Waarom ?! omdat ik alleen ga zijn, geen gidsen, geen touts, geen bussen vol geladen met toeristen van alle windstreken, gewoon rustig alles op mijn gemak bekeken, samen met Frutty, die alles gaat uitleggen. Perfect .

Wat ik vandaag gedaan heb ?! Niets speciaal : postkaarten opgestuurd, boeken gekocht, van alles met Fruitty gepland, mijn vliegtuigticket naar SGN gekocht ( $ 200 all-in = € 148 all-in ) - geloof me, het is niet fantastisch goedkoop, maar aangezien dat er bijna geen concurrentie bestaat, het is toch een goede deal; de vlucht duurt 1 uur en er zijn verschillende vluchten per dag ; deze sluit op mijn terugvlucht naar BRU. Je kunt het ook met de bus doen, en je bent bijna 24 uur kwijt, maar het is duidelijk goedkoper. Ik heb 1 dag gewonnen + 1 overnachting.

Vandaag was de tyfoon te laat, met anderhalve uur ! :frown:

Ziezo. Ik ga iets luchtigs eten en dan snel gaan slapen, want ik ga morgen, om 05.pm met Fruitty, naar de pagoda, om een gebed bij te wonen - het is volle maan.

Tot morgen ! en..."take care" !

Groetjes uit Siem Reap
Gecko

17.11.2013

Een lid van mijn "familie" slaapt bij me, zo voel ik me minder eenzaam en beter beschermd tegen allerlei insecten !

Vandaag ga ik wat toeristischer doen : Angkor Wat, Angkor Thom en Ta Prohm; samen met Fruitty, om meer te weten te komen; daarna, moet ik verder "graven" om mijn droom waar te maken : Prasat Preah Vihear :


http://www.youtube.com/watch?v=q8P7nB_iLsU


Geloof me gerust, als je Angkor Wat bezocht hebt, op een geweldige drukkende dag, met tyfoon als achtergrond, je enthousiasme voor tempels krijgt een flinke deuk. Alle 3 tempels - Angkor Wat, Angkor Thom en Ta Prohm zijn tempels in het regenwoud, d.w.z. dat je termietenheuvels gaat zien, cicaden maken je zo doof als een pot en de makaken stelen alles wat je eetbaar draagt ( niet tegen vechten ! je gaat stralend verliezen, al ben je groter van gestalte ....) .

Onderweg naar Angkor Wat zie ik een reclame : "Dr. Fish" ( No Piranha) - jullie weten, waarschijnlijk, wat het betekent.

Vandaag en morgen, 18.11, is het " Water Festival" ; gevolg : alles is vol ( hotels, hostels, guesthouses,en), de ATM's zijn leeg. Ter jullie info : " Canadia Bank" ( het is geen typefout ) geeft dollars ( als alle ATM's, trouwens) zonder commissie te vragen ; het is de enige bank dat ik ken, hier in Siem Reap, zonder commissie op kredietkaarten ; misschien zijn er meer, maar ik heb ze nog niet tegengekomen.
Nog een reden om alles vol te krijgen : " The Angkor Wat International Half Marathon", op 01.12.2013; de marathon steunt de Cambodjaanse Rode Kruis en de vrede in het land.

Ik moet wel zeggen dat ik vandaag, zeer zwaar teleurgesteld was in onze tyfoon : het is begonnen rond 12 uur i.p.v. 18 uur, zoals ik gewoon ben en de Cambodjanen ook. Niet serieus, vind ik :bad: Wat moet ik en Fruitty doen ?! We gaan eten en ik koop nog postkaarten, voor mijn album, die de arme kinderen verkopen.

* Een beetje over Angkor Wat ( het staat veel over geschiedenis en. in "Lonely Planet" ), maar deze zijn mijn gedachten : onmiddellijk na de hoofdingang, krijg je een soort circus te zien : een paard, Mexicaans "gekleed", dient om op de foto's te staan met kinderen en / of volwassenen ( zou het enkel op zondag aanwezig zijn? ik hoop stiekem van wel...) ; m.a.w. vermijd de zondagen, er is veel volk; eens de grote parking verlaten, je kansen om een toilette te vinden zijn 0 ( niet dat ik in gevaar was... ); dan, heb je links, een souvenircircus, een rij stalletjes met "souvenirs" - het enige deftig souvenir is een frisse cocosnoot ; dan kom je aan de mooie "watermuur", vol rosé lotussen. Prachtig !
De galerijen - als je in Egypte geweest bent en geïnteresseerd bent in hun geschiedenis - doen je, nu en dan, aan de mooie muren van de oude Egyptische tempels denken, maar met een sterke Cambodjaanse nota, natuurlijk. Kijk en vergelijk : oorlogen, farao's, koninginnen...Egypte is niet zo ver als je denkt. Hier en daar zie je nog de oorspronkelijke kleuren.

* Over Bayon, Angkor Thom, Ta Keo en Banteay Kdei lees je veel in "Lonely Planet" of andere boeken over de Khmer geschiedenis. Maar als je naar Bayon gaat, ga via de zuidingang binnen en via de oostingang of "Victory Gate" buiten. Prachtige weg !

21.20 - na 1 uur Khmer massage ( anders dan de Vietnamese massage ) weet ik nog altijd niet hoe ga ik de dag van morgen indelen, want op 19.11 vertrek ik naar Prasat Preah Vihear, in het uiterste noorden van Cambodja, om de "moeder des tempels" te bezoeken. En te knipogen naar de Thaise leger...zo dus Terug : 20.11.2013.

Tot mails
Gecko

18.11.2013 Siem Reap

Ik was vandaag van plan mijn spullen in orde te brengen en mijn rugzak in orde achterlaten. Maar Fruitty heeft anders besloten : niet de ganse dag met mijn spullen bezig zijn...kom, we gaan op pad. En weg waren we...op een verkeerde moment van de dag : 10.00 a.m. Ik wist het dat het verkeerd was, maar het is niet mijn eerste keer in de tropen, dacht ik. "Wrong, totally wrong ! "

Onder weg, viel me een reclame op : "Alaska Massage Center"...ben ik op de verkeerde plaats of de reclame op de verkeerde breedtegraad ? Soit...
Aan de ATM verwacht me een andere verrassing : weer miserie om wat geld te krijgen ( het is nog steeds feestdag - "Full Moon" -, dus alles is "geplunderd") ; de stomme machine vraagt als ik een bewijs wil, ik duw op "yes"...antwoord : "sorry, run out of paper" ; misschien wil ik een andere transactie ?; ik antwoord " yes", de idiote machine antwoordt : " sorry, you reached your limit for today"....resultaat : geen geld !
Een advies : als je naar Cambodja komt, wees bereid op alle mogelijke situaties !!!

Het stof en de luchtbezoedeling is erger dan in Bangkok en het jaagt je de stad uit ; kom "gewapend" met zonnebril en masker voor je mond en neus - koop 1-2 stuks in Vietnam - en loop niet rond zonder deze te gebruiken; 's avonds mag je je zonnebril op je kamer achterlaten

We gaan terug naar Ta Prohm.

http://www.youtube.com/watch?v=4OYQq0q2q_I



Rondom en langs alle wegen, de bomen zijn gelabeld ; aan de oostingang, de toren is gevallen; van oost naar west, heb je 1 km "wandel"plezier...doseer goed je krachten en drink veel water; roken is verboden ! met mijn respect voor de tempels, ik begrijp de maatregel niet, omdat ik in het open lucht ben en nee, ik gooi mijn peuken niet overal, maar ja, zo is het !

Wat je ziet op de tempel, is een soort boom, gelijkaardig met de "banyan"boom; ze noemen het hier "the snake tree"; een andere boom, zeer bekend in het tropen en vooral in de oude tropische wouden, heet in het Cambodjaans "spong trang" ( "jump tree"). In de bomen "wonen" papegaaien en makaken.

Als je het geheel met je eigen ogen aanschouwt, alles wat je kunt zeggen is "Wow !" en dan denken wat de mens en de natuur samen kunnen doen.

De beste plaats om de zonsondergang te zien en fotograferen is "Phnom Bakheng"; het is minder bekend dan Angkor Wat en dus minder druk. Er zijn wel trappen te klimmen, dus "take it easy!" en met water ...véél water, zelfs !
Genoeg voor vandaag. Ik ben pas terug, het was rond 05.00 p.m., lokale tijd, bij jullie is op dit moment 11.59 a.m. Nu nog mijn spullen klaar maken voor een "retour" Europa... en 2 dagen bergen...